Mij te lang

Samen met: Peter
Luister het hier: Mij te lang

Datum: dinsdag 16 februari 2011
Begintijdstip: 10.00 uur
Klaar: 14.30 uur
Drinken: 2 thee, 1 water, een grapefruitsap
Eten: tosti

En hoe ging het allemaal in zijn werk?
Peter heeft een onorthodoxe manier van tosti’s maken. Een dubbele boterham met kaas in de koekenpan en dan het vuur eronder. De pit stootte de vlam uit met een huigachtig geluid en wij praatten over het feit dat bands bij De Wereld Draait Door niet meer dan een couplet en een refrein mogen spelen. Omdat het publiek niet de aandacht kan opbrengen voor een song van vier minuten. Of omdat de redactie van het programma dat veronderstelt.

Terwijl de tosti aanbrandde – wat me misschien niet erg verbaasde – hadden we het over een filmpje van Neil Young, dat ik op Facebook had gezet. Het lied duurde 9 minuten en ik wist bijna zeker dat, áls er al iemand op de link had geklikt, hij ruim voor deindrukwekkende gitaarsolo op de helft van het lied, zou zijn afgehaakt.

Peter vertelde me over een filmpje dat hij op Youtube had gezien waarin Young tijdens een concert ‘A day in the life’ van The Beatles zong, en dat in het midden van het nummer Paul McCartney naast hem opdook om mee te zingen.

Dus we  besloten een nummer te maken met als titel ‘Dit duurt mij te lang’ en dat we als uitgangspunt de akkoordenreeks van ‘A day in the life’ zouden nemen. In de uiteindelijke versie zijn die akkoorden ook nog te horen. Ik ben benieuwd of iemand kan horen waar.

De gitaren uit de hoes en dan spelen in een roes. Ik heb een geweldige dag gehad. Zelfs het moment dat mij een stuk ijzerdraad om  mijn middel werd gespannen bracht me nauwelijks van mijn stuk. Er zat een brom in het snoer van mijn gitaar, die alleen onderdrukt kon worden als de plug vastzat aan het draad, dat vervolgens weer in contact moest zijn met mijn blote vel. In het boek De oorlog van het einde van de wereld voert Vargas Llosa de profeet Antonio Maciel op. Een charismatische, dwergachtige figuur, die bij wijze van zelfkastijding een stuk prikkeldraad om zijn middel draagt. Zwerende wonden, ingroeiend ijzer; dat werk. Zo heroïsch was het allemaal dus niet, maar toch ging er voor mij een zekere mystieke kracht uit van gordel die ik tijdens het spelen droeg.

Grofweg hield Peter zich bezig met de akkoorden, ik met de tekst, wij samen met de zanglijn en Peter met de opname, de mix en het editten. David: zang, akoestische gitaar. Peter: zang, elektrische gitaar, basgitaar, drumcomputer.

Luister naar Peter in de band The Charlies (hij is de man die intiem wordt met de vis. Zit wel redelijk op het eind, dus ik hoop dat je het redt…)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vijftien + 10 =