Nieuws

10 maart 2018

De Poëzie Escribano ging op toernee! Om zes uur opgestaan en koers gezet naar Hardenberg, waar een uitvaartbeurs werd georganiseerd. Voor het eerst dat ik zoiets heb gedaan en het was enorm inspirerend. Gedurende de dag heb ik voor de bezoekers gratis gedichten gemaakt, om ze kennis te laten maken met mijn product: uitvaartgedichten.

Naast me stond een vrouw van de plaatselijke bloemenwinkel, die haar bloemstukken presenteerde. Aan het eind van de middag kwam ze bij mij een gedicht halen. Wat een mooie, open vrouw was dat. Haar verhaal raakte me. En ik was onder de indruk van haar pure liefde voor bloemen.

Ik stap de deur binnen en de geur omhult me.
Een jubelend koor van kleuren, mijn grote
kinderschaar. Altijd bij me, altijd daar om
naar me te lachen, om me in hogere sferen 
te brengen.

Ik stap de deur binnen en weet welke weg
ik heb afgelegd. En overal in de berm
stonden klaprozen te klappen, stond
fluitenkruid te fluiten, stonden alle bloemen 
te joelen. Ik heb ze in een vaas gezet.

Zonder hen had ik het nooit gered.

Snel mijn stand afbreken, want ’s avonds stond ik op het Boekenfest in Assen. Een literair festijn in een prachtig cultureel centrum, De Nieuwe Kolk. Ik ontving daar een keur aan Assenaren aan mijn tafel, die allemaal hun eigen verhaal hadden. Bijvoorbeeld een jong echtpaar met een autistische zoon. De moeder schoot vol terwijl ik haar gedicht voorlas. Ze was niet de eerste en niet de laatste, op deze dag.

RTV Drente maakten een mooi item over mijn optreden. Ik plaats het zsm op deze pagina.

 

9 maart 2018

Ik had een uitvaartgedicht geschreven voor een doctor in de psychologie, wiens  moeder onlangs was overleden. Ze was erg onder de indruk de poëzie die ik daarover voor haar haar had geschreven. Een dag later kreeg ik een verzoek van haar: ‘kun je morgen dichten op ons congres over Positieve Psychologie?’

Een kolfje naar mijn hand.

De sprekers op het congres benadrukten dat het belangrijker was om met een cliënt te praten over wat  goed gaat, in plaats van steeds maar weer te vragen naar de problemen. Een fragment uit mijn voordracht:

In het duister van dichte gordijnen en innerlijke pijn
lig je uit te hijgen. En je omklemt die kiem, dat kleine
spartelende sprankje en je laat het niet meer los.
De post traumatische stress gutst uit je oren als pus en je zweet
en je kotst maar je weet: hier heb ik het begin van de kosmos beet.

Een oerknal in een oester
die uitdijt en groeit
hoe meer ik het koester.

 

14 februari 2018

’s Middags werd ik gebeld. Of ik diezelfde avond het Valentijnsfeest in het casino wilde opluisteren met romantische gedichten. Als ik in december gebeld word om sinterklaasgedichten te maken, zeg ik altijd nee. Maar dit is een heerlijke klus.

Bezoekers die aan mijn tafel komen en me vertellen over hun relaties: hoe ze hun geliefde ontmoet hebben, wat ze mooi aan elkaar vinden. En ik mag overal naar vragen.

Een bejaarde vrouw die lachend vertelt dat ze als tiener de verkering van haar vriendin heeft afgepakt. Met die vriendschap was het toen wel gedaan. Maar ze is nu al vijftig jaar getrouwd met haar man.

Een Hindoestaans koppel, ze zijn nu ongeveer twee jaar samen. En het meisje heeft schizofrenie. Een beetje schuchter vertellen ze welke moeilijkheden dat heeft opgeleverd en hoe ze daarmee hebben leren omgaan.

Een jonge vrouw wiens vriend op dit moment op ski vakantie is. En zij klust ondertussen verder in het huis waarin ze samen willen gaan wonen. Een fragment uit het gedicht dat ik voor haar schreef:

Je trekt sporen in de sneeuw en hoe langer hoe meer
word ik een deel van ons. In het huis gonst het van
mijn gehamer en geboor. Geluiden die me voorbereiden
om te zijn op de plek waar ik hoor.

 

11 januari 2018

Deze dag werden tien hotelmanagers getraind volgens het concept ‘heartist’. De term is een samentrekking van de woorden heart en artist. Volgens die richtlijn zou het hotelpersoneel zich moeten opstellen tegenover de gasten. Een artiest die vanuit zijn hart handelt. Ik zat er een middag lang bij te kijken en te luisteren. Tijdens het afsluitende diner las ik voorafgaand aan elke gang een gedicht voor dat ik gedurende de workshop had geschreven.

De deelnemers hadden die dag geleerd hoe ze hun personeel moesten trainen om Heartist te zijn. Een fragment uit de tekst die ik schreef:

Om als trainer voor de groep te staan.
Voor verdedigers die achterin de vaat wegwerken
de sterke handen buiten het zicht
die linnen verversen
en sinaasappels persen.
De aanvallers met hun

blinkende glimlach die de balie beheren
hun flitsende woorden
om mee te scoren.
Elke positie in je opstelling is bemand.
Maar om te presteren is meer nodig dan dat.

Daags na mijn performance kreeg ik deze reactie van mijn opdrachtgever: ‘Hartelijk dank David! Jouw gedichten waren succesvol en hebben hun doel gediend.  Doordat je het zo mooi en zonder hapering voor las, kwam het nog krachtiger over.’ (Nicolien Kamp, Sofitel Legend The Grand Amsterdam)

 

31 oktober 2017

Ethiek en gedrag voor accountants in business, heette het evenement dat de Nederlandse Beroepsorganisatie van Accountants (NBA) organiseerde. Een kolfje naar mijn hand, dacht ik meteen. En inderdaad, het bleek niet moeilijk om naar aanleiding van de voordrachten en discussies een spannend gedicht te schrijven. Want reken maar dat het een beladen onderwerp was voor de aanwezigen: wat doe je wanneer je als accountant misstanden constateert in de administratie? Trek je aan de bel? En wat zijn dan de gevolgen? Een passage uit mijn gedicht:

Moet ik welgemanierd aankloppen bij mijn chef
en heb ik dan het lef
om te vertellen dat er iets stinkt op het kantoor,
hoe stom het ook klinkt – hij, rood van oor tot oor… –
verdomme, het was zijn eigen wind.
Inbinden dus. En achterwaarts strompelend
weer tot de deur zien te geraken.
Nee, bent u gek, daar hoeven we geen werk van te maken.
Ach nee, dat zijn toch niet mijn zaken?

Zijn in brons gegoten frons jaagt me
terug in mijn hol, stil, zonder geblaf 
en hopen dat er geen gedonder
van komt. Misschien laf,
maar straks 
heb ik een ontslag

aan mijn kont.

Een reactie die naderhand op het kantoor van de NBA binnenkwam: ‘Briljant, zo’n dichter geeft een verfrissende blik van een leek in unieke poëtische vorm!’