Eenzame zinnen tehuis

Soms loop je door de stad en vang je precies één zin op van een gesprek dat twee mensen voeren. De zin neem je met je mee. Je ontvreemdt hem als het ware uit het gesprek waar hij thuis hoort. De zin kan zich eenzaam gaan voelen, zo zonder zijn broeders en zusters. Ik publiceer ze. Ik plaats ze bij elkaar op een pagina, zodat ze toch weer bij een familie horen.

‘Hij moet niet vaak gevochten hebben, hij moet goed met zijn familie om kunnen gaan en hij moet een goede baan hebben.’

Ik hoorde een meisje achter me deze woorden zeggen toen ik de supermarkt verliet. Ik heb niet omgekeken. Voor het mysterie. De zin liet ik door mijn hoofd spelen; hij kaatste in z’n volle lengte heen en weer. Dat moest … Verder lezen

‘Ze had 1000 euro, had ze zelf gespaard – tenminste, 900 euro, en de rest kreeg ze van haar ouders.’

Breda, Willemstraat, 30 september 2011, 15.10 uur.  Ik zou me graag voordoen als een ander soort persoon, maar ik moet eerlijk zijn. Welk nut heeft schrijven anders, als je dat niet kunt opbrengen? Hier gaat het om: ik word helemaal … Verder lezen

‘Niet hun zijn fucked, wij zijn ook fucked.’

Amsterdam, Amstel station, 10 sptember, 13.35 uur.  Twee jongens lopen me tegemoet. Beide een tikje gezet, beide zwart, half lang haar; geverfd volgens mij. Ze zijn jong. Eentje draagt een baard. Ook zwart. Ik vraag me af of hij die … Verder lezen

‘I said I miss you… once!’

Utrecht, Janskerkhof, 26 augustus 2011, 21.44 uur.  Ze stond op het Janskerkhof met een telefoon aan haar oor en het hengsel van een tas diagonaal over haar schouder. Het licht van de straatlantaarns reflecteerde op de glimmende klinkers. Ze was … Verder lezen

‘Ik heb minder geslapen dan jou, geloof mij nou maar.’

Utrecht, Loeff Berchmakerstraat, 30 augustus, 2011, 14.35 uur.  Ik fietste naar huis zonder echt te weten wat ik daar wilde doen. Zoals wel vaker nam ik me voor om dan in ieder geval de computer uit te laten. De twee uur … Verder lezen

‘Ik zal je zeggen: ik ga daar zitten… oogkleppen op…’

Utrecht, St. Laurensdreef, 29 juni om 10.15 uur.  Ik was in Overvecht beland. Op een bedrijventerrein. Op een donderdagochtend. Buiten regende het.Ik laat me soms inhuren als trainingacteur. Het soort opdrachten dat werkloze toneelspelers aannemen. Ik ben geen werkloze toneelspeler. … Verder lezen

‘In dat team zou ik dan wat meer, tja, precies wat Bart al zegt…’

Utrecht, Hopakker, 21 mei 2011, 16.33 uur. Als je wandelt zie je meer. Het ommeland trekt trager aan je voorbij en als je iets opvalt, kun je binnen een halve tel stil staan om het rustig te bekijken. Op de fiets … Verder lezen

‘O, man, wat een… nou ja, goed, zo zie je maar.’

Utrecht, Vismarkt, 4 april, 16.37 uur. In Utrecht heb je de Oudegracht. Het zou met gemak de bekendste straat van de stad kunnen zijn, ware het niet dat slimme middenstanders op de Neude en het Vredenburg zich in 1935 hebben … Verder lezen

‘Ik heb nog nooit zo veule verdiend, jongen’

Zwolle, Kerkstraat, 1 juli 2011, om 19.01 uur Ik liep over de stoep vanaf Zwolle Centraal naar het huis van mijn ouders. Elke keer als ik over de Wilhelminasingel kom, moet ik denken aan een moment tijdens mijn rijexamen, twintig … Verder lezen

‘Dag lieve vader, gefeliciteerd!’

‘Dag lieve vader, gefeliciteerd!’ Ik had mijn jas open terwijl ik naar de school van mijn kinderen fietste, hoewel het daar eigenlijk te koud voor was. De zon stond laag en scheen fel. Het meisje dat me tegemoet liep droeg … Verder lezen

‘Ze zegt wel dat jullie niet hebben gebeld enzo…’

Utrecht, Rijnlaan, 26 januari, 9.35 uur Vroeg in de ochtend moest ik met mijn zoontje van zeven naar de schooldokter. Die laatste komt niet naar school, zoals de naam misschien doet vermoeden, maar daar moet je heen. Vijf komma tweeëntwintig kilometer … Verder lezen

‘Weet je wat het is, hij is eigenlijk de smerigste man ter wereld.’

Utrecht, Van Humboldtstraat, 6 januari, 21.50 uur. De Van Humboldtstraat was donker en nat. Ik fietste snel. Tijdens het laatste slaapwacht overleg was opnieuw gevraagd of de heren en dames slaapwachten meer hun best wilden doen om op tijd te … Verder lezen

‘Ja, dat is misschien nog mooier, inderdaad.’

Ooijpolder, 17 december 2010, 14.08 uur. Nabij Nijmegen waren wij. Prikkend koude lucht, landschap wit van sneeuw. Ik had al jaren het verlangen de Ooijpolder te zien en nu kreeg ik het. En ook weer niet. De Ooijpolder droeg een … Verder lezen


2 reacties op “Eenzame zinnen tehuis

  1. Een eenzame zin.
    Ik loop door een smal straatje in Zwolle, het is koud maar op een terrasje zitten rokers. De ober staat in de deuropening en zegt: In de Rotterdamse haven gaat het ook weer goed.
    Een crisisgesprek?

  2. GEWELDIG!!!
    Ik hoor ook altijd flarden van zo’n gesprek…….
    ( en wil er ook altijd wat mee doen……..maar als ik thuis ben weet ik het al allemaal nie meer GRRRRRRRR).

    Ga zoow door!!!!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>